Τετάρτη, 30 Ιουνίου 2010

The city

Σήμερα ξύπνησα στις 8.46 (ξεκινώ δουλειά στις 8.30 κανονικά) διότι δεν άκουσα το ξυπνητήρι. Πώς ξύπνησα και κατάλαβα ότι άργησα; Από τον ήχο της κίνησης των αυτοκινήτων. Για να καταλάβεις, ξέρω ακριβώς τον ήχο της κίνησης στις 6.30, στις 7.45, στις 8.15 και στις 8.45-9.00.
Τώρα κάθομαι στο γραφείο και προσπαθώ να δουλέψω. Ακούω τον ήχο της χορτοκοπτικής που κουρεύουν το γρασίδι του απέναντι κτιρίου (αυτό γίνεται σχεδόν κάθε βδομάδα!!!), τον ήχο του εργαλείου που κόβουν πλακάκια διότι επιδιορθώνουν το πεζοδρόμιο από κάτω και τον ήχο του μηχανήματος που κόβει τα αγριόχορτα στο διπλανό πάρκινγκ. Επίσης ακούω τα αυτοκίνητα, τις πουρούες των αυτοκινήτων που παίζουν επίμονα διότι προφανώς ο πρώτος οδηγός δεν πάτησε γκάζι 1 δευτερόλεπτο πριν να ανάψει το πράσινο φανάρι.
By the way, περνά και ένα ελικόπτερο...
Επίσης ακούω το τηλέφωνο της διπλανής μου που χτυπά κάθε 10 λεπτά, το τηλέφωνο του διπλανού γραφείου που χτυπά ασταμάτητα και το τηλέφωνο του μάστρου που δεν τον αφήνουν σε ησυχία.
Αν έρθω αύριο με το Καλάσνικοφ και αρχίσω να παίζω, φταίω;;;;;;

Παρασκευή, 25 Ιουνίου 2010

Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010

Schadenfreude

Γερμανική λέξη που στα Ελληνικά σημαίνει χαιρεκακία. Τη λέξη αυτή χρησιμοποίησε και ο Άλαν Σορ σ'ένα επεισόδιο του Μπόστον Λίγκαλ για να υποβάλει στους ένορκους ότι καμιά φορά χαιρόμαστε με τον πόνο του άλλου, αλλά ας μην καταπιαστούμε με το επεισόδιο, παρόλο που το λατρεύω.

Ο άνθρωπος, ανάμεσα στα πολλά χαρακτηριστικά που απέκτησε - πιστεύω - κατά την εξέλιξή του (εγωισμό, ανταγωνισμό, ματαιοδοξία κλπ) όπου ξεχνάει την αλληλεγγύη και τη συντροφικότητα για χάρη του χρήματος και της δόξας, καταντάει, ακόμα και τις στενότερες του σχέσεις να τις καθορίζει με βάση το τι συμφέρει τον ίδιο. Ακόμα κι αν αυτό που τον συμφέρει δεν είναι υλικό αγαθό, αλλά το αίσθημα της ανωτερότητας, της δύναμης, του κοινωνικού στάτους.

Σας έτυχε ποτέ να βλέπετε τους ανθρώπους που σας περιτριγυρίζουν να πετυχαίνουν στα αισθηματικά τους, στα επαγγελματικά, στα οικογενειακά, στα κοινωνικά και μέσα σας να συγκρίνετε τις καταστάσεις τους με τις δικές σας και να νιώθετε βαθιά μέσα σας ένα ίχνος πικρίας επειδή δεν έχετε την ίδια τύχη; Στη συνέχεια σας έτυχε ποτέ όταν σε αυτά τα άτομα τύχει καμιά αναποδιά και εκτεθούν, ή πονέσουν ή λυγίσουν να νιώσετε μέσα σας μία - έστω και μικρή - δόση ικανοποίησης, διότι σταματά πλέον να υπάρχει αυτή η αψεγάδιαστη τους εικόνα;

Αυτό είναι ένα είδος χαιρεκακίας. Και δυστυχώς υπάρχει μέσα σε πολλούς από μας. Και το συντομότερο καταφέρεις να απαλλαχθείς απ’αυτήν, το γρηγορότερο θα απαλλαχθείς από τα αισθήματα κατωτερότητας που νιώθεις. Η ζήλεια έχει λίγο στενή έννοια για να περιγράψει αυτό που νιώθουμε πολλές φορές έναντι στο συνάνθρωπό μας. Αλλά πάντα ξεκινάει τη στιγμή που αρχίζουμε να συγκρίνουμε τις ζωές μας με τις ζωές των άλλων.

Ας μην ξεχνάμε αυτό που έχει σημασία για τον καθένα από μας και να επικεντρωθούμε σ’ αυτό. Μόνο έτσι θα απελευθερωθούμε από τα αισθήματα που μας αποτρέπουν να αγαπήσουμε πραγματικά τη ζωή μας, το χαρακτήρα μας και συνεπώς να ζήσουμε ελεύθεροι.

Παρασκευή, 18 Ιουνίου 2010

ΗΛΕΚΤΡΟΛΥΣΗ

Σήμερα ήρθε για πρώτη φορά στο σπίτι μου ο υδραυλικός. Ανακαλύψαμε ότι ο λόγος που δεν λειτουργούσε το πλυντήριο μου (αφού πέρασε ο ηλεκτρολόγος χθες και το εξέτασε και το πλυντήριο ήταν εντάξει - 30 Ευρώ) ήταν επειδή δεν υπήρχε νερό με πίεση και ήθελε άλλαγμα το "ρουπινέττον του νερού". Η διάγνωση ήταν: "Ηλεκτρόλυση". (see pic)


-Τι σημαίνει κύριε Υδραυλικίδη μου ηλεκτρόλυση?
- Είναι άμμαν οι χάλκινες σωλήνες ενώνονται με μέταλλο γαλβανιζέ. Αυτά τα δύο μέταλλα δεν παντρεύονται και προκαλούν ηλεκτρόλυση. Παλιά ο κόσμος εν έξερε αλλά τωρά με την τεχνολογίαν δεν τα κάμνουν πλέον έτσι.
-Ααααα! κατάλαβα! (αχμ)
- Είσαι παντρεμένη;
- Όχι, είμαι λίγο πιο καθυστερημένη από τους άλλους..
- Όχι, δεν σημαίνει ότι είσαι καθυστερημένη! Ο καθένας πρέπει να ζει όπως νιώθει ευτυχισμένος!
[μετά ακολούθησαν διάφορα παραδείγματα από τις προσωπικές ζωές των πελατών του. Αυτό διήρκησε γύρω στα 20 λεπτά]
- Δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που να θέλει σύντροφο και να μην τον βρίσκει.
- Συμφωνώ απολύτως κύριε Υδραυλικίδη μου. Να πάεις στο καλό
- 40 Ευρώ
- Ορίστε

Χαλάλιν του. Λύθηκε επιτέλους και το πρόβλημα της ηλεκτρόλυσης.


Πέμπτη, 17 Ιουνίου 2010

The times they are a-changin'....

Γραμμένο το '64


Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010

Δευτέρα, 14 Ιουνίου 2010

Ορθολογιστικότητα, ορθοφροσύνη και ευθυκρισία

Πριν λίγο καιρό μου είπε μία καρδιακή μου φίλη ότι έγινα κυνική... Της λέω "ναι, βέβαια έτσι πρέπει να είσαι για να επιβίώσεις". Το είπα με τόση ευκολία, που ούτε καν συνειδητοποίησα τι σημαίνει αυτό.

Σήμερα, "έφαγα φλας" που λεν και οι αδελφοί κάλαμαρς. Για πολύ καιρό στη δουλειά με πείραζε που οι άνθρωποι ήταν τόσο εγωιστές, παραδόπιστοι, υπερανταγωνιστικοί, καχύποπτοι κλπ. Με πείραζε όταν η διεύθυνση έπαιρνε αποφάσεις προς το συμφέρον της επιχείρησης, αλλά εις βάρος των υπαλλήλων της. Σε μια μεγάλη εταιρεία βέβαια αυτό είναι συχνά αναπόφευκτο.

Μια καλή μέρα όταν συζητούσα έντονα μια υπόθεση μ' ένα συνάδελφο, έτοιμη να ορμήξω στο γραφείο του αφεντικού και να του τα πω ένα χεράκι, μου λέει αυτός για να με αποτρέψει: "Ξέρεις ποιο είναι το πρόβλημά σου; Είσαι πολύ emotional. Κι έτσι είσαστε εσείς οι γυναίκες. Δεν πρέπει να τα παίρνεις όλα emotionally, ειδικά στη δουλειά". Επειδή μου έθιξε λίγο την ορθολογιστικότητα, την ορθροφροσύνη και την ευθυκρισία μου (είδες τι λέξεις βρίσκεις στο ίντερνετ?? :)), σκέφτηκα ότι όντως πρέπει να βλέπω πιο ψυχρά τα πράγματα.

Και από τότε χωρίς να το καταλάβω έγινα μία μηχανή που εκτελεί πράξεις, αποστολές, projects συμπεριλαμβανομένων θεμάτων εκτός δουλειάς. Δεν μου κάνει πλέον εντύπωση όταν κάποιος επηρεάζεται αρνητικά από κάποια γεγονότα, και πρόσεξα ότι φιλτράρω τις πληροφορίες που ακούω δεξιά κι αριστερά, και ότι θα με πείραζε παλιά, τώρα απλά το αγνοώ.

Δεν μου αρέσω όμως. Δεν μου αρέσω καθόλου.

Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα: Ή που θα είμαι έτσι για να μεν μου γυρίσει, ή θα πρέπει να βρω αλλού δουλειά.